2008

zondag 21 december 2008

Een tevreden roker is geen onruststoker. Zo luidt een algemeen bekende zegswijze. Tevreden was de roker die meende van het roken longemfyseem opgelopen te hebben niet meer. Toen de roker vervolgens twee herseninfarcten kreeg die, naar zijn mening, ook het gevolg van het roken waren, was de maat voor hem vol. Hij besloot de producent van de door hem gerookte sigaretten aansprakelijk te stellen voor zijn schade en begon een procedure.
De roker was in 1983 gestopt met roken. Tot die tijd had hij verschillende merken sigaretten gerookt. Hij vindt dat de producenten van de sigaretten aansprakelijk zijn voor zijn gezondheidsschade, omdat zij wisten dat sigaretten schadelijk voor de gezondheid waren. Toch hebben die producenten steeds reclame gemaakt voor hun sigaretten, zonder te waarschuwen voor de gezondheidsrisico’s.

zondag 7 december 2008

Het gebruik van e-mail en internet is niet meer weg te denken van de moderne werkplek. De werkgever kan daarbij aangeven in welke mate het gebruik van internet en e-mail is toegestaan en onder welke voorwaarden.

woensdag 26 november 2008

Het bekende gezegde luidt: "Voorkomen is beter dan genezen". In de juridische sfeer heeft dat met name betrekking op aansprakelijkheid en kostbare procedures. Te weinig aandacht voor juridische zaken kost ondernemers geld en kan zelfs het voortbestaan van de onderneming in gevaar brengen. Er is meer aandacht nodig voor preventie, zo blijkt uit een recente enquête van de Kamer van Koophandel onder ondernemers.

maandag 10 november 2008

Het zal u niet ontgaan zijn: de Kring van Kantonrechters heeft bekend gemaakt dat de kantonrechtersformule zal worden aangepast. Maar wat is de kantonrechtersformule eigenlijk? En wat gaat er precies veranderen?

maandag 13 oktober 2008

Niet alles wat u in de winkel, op de markt of via een postorderbedrijf koopt, is veilig. Er kan op verschillende manieren iets misgaan met de dingen waarmee we in het dagelijks gebruik te maken hebben. Denkt u maar aan een fles frisdrank die explodeert. Of aan levensmiddelen waaraan iets mankeert, zodat u er ziek van wordt. Uw auto kan een gebrek hebben waardoor u een ongeluk krijgt. En zo zijn er natuurlijk nog vele andere voorbeelden te bedenken van situaties waarin u ziek wordt, gewond raakt of schade lijdt als gevolg van een produkt waaraan iets mankeert. En uiteraard zal degene die het produkt heeft gemaakt, de schade niet altijd zonder meer willen vergoeden! Wanneer is een produkt eigenlijk onveilig? Op wie kunt u de opgelopen schade verhalen? Wat voor soort schade komt in aanmerking voor vergoeding?

zondag 28 september 2008

Helaas komt het een enkele keer voor dat er een veroordelend vonnis is waarmee niets gedaan kan worden, omdat de schuldenaar met de noorderzon vertrokken is. Het traceren van de schuldenaar is in dat geval lastig. Er is geen landelijk bevolkingsregister en niet altijd is duidelijk waarheen een schuldenaar is verhuisd. Gemeenten blijken daarnaast met een beroep op privacy zeer terughoudend te zijn om gegevens te verstrekken aan een particulier of bedrijf.

donderdag 28 augustus 2008

Op statig briefpapier kom je de titel nog wel tegen: advocaat en procureur. Voor menigeen is het onderscheid tussen die twee niet duidelijk. Simpel gezegd is het zo dat je advocaat bent in heel Nederland en procureur ben je alleen binnen je eigen arrondissement. Nederland kent 19 arrondissementen. Als een advocaat buiten zijn eigen arrondissement procedeert, heeft hij een collega advocaat nodig die als procureur staat ingeschreven op het tableau in het arrondissement waar de procedure loopt. In feite fungeert die collega advocaat als een doorgeefluik tussen de behandelend advocaat en de rechtbank. De procureur ondertekent alle processtukken, houdt de termijnen in de gaten en is de enige formele contactpersoon met de rechtbank. Alle correspondentie loopt dus via de procureur.

zondag 17 augustus 2008

Minderjarigen in Nederland staan volgens de wet onder gezag. Heeft men het over ouderlijk gezag, dan wordt daarmee bedoeld het gezag dat wordt uitgeoefend door twee ouders (gezamenlijk ouderlijk gezag) of door één ouder (eenhoofdig ouderlijk gezag). In het geval het gezag wordt uitgeoefend door een ouder en een niet-ouder samen, spreekt men van gezamenlijk gezag. Hierna wordt – niet uitputtend – ingegaan op het gezag en hoe dit over een kind is geregeld.

donderdag 7 augustus 2008

Wie kent ze niet: algemene voorwaarden, de zogenaamde “kleine lettertjes”. We komen ze regelmatig tegen, bijvoorbeeld wanneer we producten of diensten van iemand afnemen die algemene voorwaarden hanteert, of wellicht gebruikt u zelf wel algemene voorwaarden in uw bedrijf.

dinsdag 22 juli 2008

De zomer is inmiddels goed op gang gekomen. Veel mensen zijn al met vakantie of zullen binnen enkele dagen vertrekken. Heerlijk, even een onderbreking van de dagelijkse en drukke werkzaamheden. Ze lijken zo vanzelfsprekend die vakantiedagen, maar er is nog wel het een en ander te vermelden over de juridische kant van die vrije dagen. Hieronder volgen slechts enkele van de diverse wetenswaardigheden.

zondag 6 juli 2008

Eind vorig jaar wendden zeven voetbalsupporters zich tot mij met het verzoek om hen bij te staan. Allen hadden een boete gekregen voor het overtreden van een ambtelijk bevel en zij waren het hier niet mee eens. De personen, gemiddeld ongeveer 40 jaar oud, waren in november 2007 naar Tilburg gegaan met de bedoeling om ´s middags gezellig in het centrum te vertoeven en ´s avonds de voetbalwedstrijd Willem II-FC Utrecht te bezoeken. Zover kwam het echter niet. Het merendeel van de groep was in het bezit van een geldig toegangskaartje. Echter, men had geen zogeheten combikaartje voor de voor FC Utrecht supporters verplicht gestelde vervoersregeling. Toen men die middag gezellig in een café verbleef, arriveerde op een gegeven moment politie, die hen, tijdens een gesprek, heeft gevraagd om Tilburg te verlaten, omdat supporters van de harde kern van Willem II op een confrontatie uit waren. Omdat de groep zich op generlei wijze narigheid op de hals wenste te halen, heeft men uit eigener beweging het café verlaten. De groep heeft vervolgens alsnog combikaarten geregeld en men is die avond naar het stadion gegaan. Aldaar werd de groep aangehouden, omdat er volgens de politie sprake was van een overtreding van een ambtelijk bevel. Er zou die middag namelijk gevorderd zijn dat de groep de stad verliet en die dag ook niet meer terug mocht komen. De groep gaf mij te kennen dat er geen ambtelijk bevel was gegeven, dat alles in de vorm van een gemoedelijk gesprek is verlopen en dat al helemaal niet was gevorderd dat men die dag Tilburg niet meer in mocht. Ik adviseerde hen vervolgens de boete niet te betalen en de zaak voor te laten komen. Daarmee meldde ik dat ik bereid was om hen bij te staan, maar dat de kosten van juridische bijstand, gekeken naar de aard en de zwaarte van de zaak, relatief zeer hoog uit zouden vallen. De groep nam dit op de koop toe. Voor de betrokkenen was dit een principekwestie.

maandag 23 juni 2008

U kent het wel. In een publicatie of een brief wordt vermeld dat een overheidsinstantie een besluit heeft genomen waartegen u binnen zes weken bezwaar (of beroep) moet aantekenen. 
Dit laatste op straffe van verval van uw rechten. De genoemde termijn is heilig. Een dag te laat en het onvermijdelijke oordeel luidt: niet ontvankelijk.

donderdag 12 juni 2008

Een arbeidsovereenkomst kan op verschillende manieren eindigen: door afloop van de overeengekomen termijn, met wederzijds goedvinden, door opzegging met toestemming van het CWI of door ontbinding door de kantonrechter. In geval van een verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst zal de kantonrechter beoordelen of tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst moet worden overgegaan en, zo ja, of daarbij een vergoeding aan de werknemer wordt toegekend.

woensdag 28 mei 2008

Eén van de onderwerpen die na een echtscheiding dan wel het verbreken van een relatie moet worden geregeld, is de kinderalimentatie. Voor het vaststellen van de hoogte van de kinderalimentatie wordt veelal gebruik gemaakt van de tabellen zoals die door het NIBUD zijn opgesteld. Afhankelijk van de hoogte van het netto gezinsinkomen en het aantal kinderen in het gezin, kan de behoefte van de kinderen aan de hand van de tabellen eenvoudig worden vastgesteld. De hoogte van de alimentatie wordt op basis van welk bedrag de ouder kan missen, na aftrek van allerlei kosten, vastgesteld. Met als gevolg dat er soms door de opgevoerde kosten van een ouder weinig geld overblijft om de alimentatie op te hoesten. Hierdoor draait de ex-partner, bij wie de kinderen blijven wonen, vaak op voor alle kosten.

woensdag 14 mei 2008

Op verjaardagen en feestjes wordt nogal eens lichtzinnig gedacht en gesproken over de contractuele boete. Het lijkt een hardnekkig misverstand te zijn dat contractuele boetebedingen, zoals bijvoorbeeld de standaard boetebepaling in het zogenaamde ‘voorlopige’ koopcontract van de NVM, niet in rechte afdwingbaar zouden zijn, althans dat zij altijd gematigd zouden worden door de rechter. Het zelfde geldt ook voor de boetebepalingen in een arbeidsovereenkomst met betrekking tot de overtreding van het concurrentiebeding. Een zogenaamde papieren tijger dus. Of toch niet?

donderdag 8 mei 2008

Bij de verkoop van bouwgrond of een nieuwbouw woning of bedrijfspand wordt door gemeenten in veel gevallen een anti-speculatiebeding in de koopovereenkomst opgenomen. Het anti-speculatiebeding - deze zijn er overigens in diverse varianten - houdt veelal een verbod in om het nieuw gebouwde onroerend goed gedurende een bepaalde tijd na eerste gebruik/bewoning te verkopen, op straffe van een hoge boete bij overtreding. Van dit verbod kan door de gemeente ontheffing worden verleend.

woensdag 7 mei 2008

Als advocaat word je regelmatig geconfronteerd met zaken waarvan je bij voorbaat weet dat je juridisch niet sterk staat. Afspraken zijn bijvoorbeeld mondeling gemaakt en niet nadien op schrift gesteld. Een bedrijfsreglement is wel uitgereikt aan een personeelslid, maar achteraf wordt het bestaan ervan door desbetreffende medewerker betwist. Een schuldbekentenis staat weliswaar op papier maar in de kantlijn staan ook verschillende krabbels, bedragen en aanpassingen, zodat er twijfel kan worden gezaaid over de verschuldigdheid en de omvang van de schuld. Kortom: ‘gelijk hebben en gelijk krijgen’ is in die gevallen niet altijd hetzelfde.

zondag 20 april 2008

Het is schering en inslag dat aan consumenten bij een aankoop extra garanties worden verkocht. Op zich hoeft daar niets mis mee te zijn, zolang men zich maar goed realiseert dat het niet noodzakelijk is om (aanvullende) garanties te hebben gekregen om met succes over een gebrek of defect te kunnen klagen bij de verkoper. Het Burgerlijk Wetboek bepaalt namelijk dat een verkochte zaak aan de koopovereenkomst moet beantwoorden. Dit is niet het geval indien, mede gelet op de aard van het gekochte en/of de mededelingen van de koper, het gekochte niet de eigenschappen bezit die de koper op grond van de koopovereenkomst mocht verwachten. Een koper mag verwachten dat het gekochte de eigenschappen bezit die voor normaal gebruik nodig zijn en waar hij niet hoeft te twijfelen aan de aanwezigheid daarvan. Indien dit niet het geval is, wordt gesproken van non-conformiteit. 
Een voorbeeld. Een particulier koopt bij een autodealer een nieuwe auto met een garantiebepaling dat de motor ervan gegarandeerd 80.000 kilometer zonder enig gebrek behoort te functioneren. Bij 85.000 kilometer houdt de motor er plotsklaps mee op. Een beroep op de garantiebepaling zal dan geen uitkomst bieden. Echter, van een nieuwe auto mag verwacht worden dat deze bij 85.000 kilometer nog naar behoren functioneert. Oftewel, de koper kan dan wellicht met succes een beroep doen op non-conformiteit. Daarbij geldt wel een klachttermijn in die zin dat men “binnen bekwame tijd” moet hebben gereclameerd bij de verkoper, bij gebreke waarvan een beroep op non-conformiteit sowieso faalt. Zodra de koper heeft ontdekt of redelijkerwijs had behoren te ontdekken dat er sprake is van non-conformiteit, dan dient hij dit bij de verkoper te melden. Deze klachttermijn geldt om de verkoper te beschermen tegen door tijdsverloop moeilijk te betwisten klachten van de koper.
De duur van de klachttermijn verschilt in het geval van een consumentenkoop en een niet-consumentenkoop. 
Men spreekt van een consumentenkoop indien sprake is van een overeenkomst tussen een verkoper die handelt in de uitoefening van een beroep of een bedrijf en een koper die als ‘consument’ koopt. Bij een consumentenkoop moet de kennisgeving binnen bekwame tijd na ontdekking geschieden, waarbij een kennisgeving binnen een termijn van twee maanden na ontdekking tijdig is. In sommige (uitzonderings)gevallen kan een langere termijn van twee maanden acceptabel zijn.
Van een niet-consumentenkoop is sprake in geval van een overeenkomst tussen een bedrijf en een bedrijf of tussen een consument en een consument, dan wel de koop van een onroerende zaak. De wetgever gaat in deze gevallen echter niet uit van een klachttermijn van twee maanden. Dit heeft de Hoge Raad medio vorig jaar uitdrukkelijk bevestigd. De Hoge Raad oordeelde in een zaak waar zich een gebrek aan een woning voordeed, dat het in kennis stellen van de verkoper 12 weken na het ontdekken van het gebrek binnen bekwame tijd kan zijn. De Hoge Raad oordeelde dat voor de klachttermijn bij de koop van onroerende zaken, ook niet als uitgangspunt, geen vaste termijn kan worden gehanteerd. De vraag of de kennisgeving binnen bekwame tijd is geschied dient te worden beantwoord onder afweging van alle betrokken belangen en met inachtneming van alle relevante omstandigheden, waaronder het antwoord op de vraag of de verkoper nadeel lijdt door de lengte van de in acht genomen klachttermijn. Een particuliere koper die heeft ontdekt dat de woning gebreken vertoont die mogelijk van dien aard zijn dat de woning niet aan de overeenkomst beantwoordt, mag een deskundige opdracht geven om de gebreken te onderzoeken. Voorwaarde is echter dat de koper hierbij handelt met de voortvarendheid die, gelet op de omstandigheden van het geval, in redelijkheid van hem kan worden verwacht. In beginsel mag hij, zeker als leek, de resultaten van het onderzoek afwachten alvorens hij de verkoper meedeelt dat de woning niet aan de overeenkomst beantwoordt. Indien dit een tijdrovend onderzoek betreft, dient de koper de mogelijke non-conformiteit wel alvast bij de verkoper te melden. 
Oftewel, ook al gelden de garanties niet (meer), dan kan een beroep op de non-conformiteit voor de koper wellicht nog redding brengen. 
Heeft u naar aanleiding van deze column nog vragen, dan kunt u uiteraard contact met ons opnemen. Van Slagmaat Advocaten staat u graag te woord!

woensdag 16 april 2008

De spitsstrook bij Hoevelaken is onlangs geopend. De rijbaan ligt er ruim drie jaar, maar is nooit in gebruik genomen door een misverstand over een uitspraak van de Raad van State. Naar nu blijkt is ruim 3 jaar geleden besloten dat de spitsstrook gebruikt mag worden, op voorwaarde dat de maximum snelheid wordt teruggebracht van 120 naar 80 kilometer per uur. 

Dit bericht zal bij menigeen met woede en ergernis zijn ontvangen. Hoe is het mogelijk dat er in een land met zoveel ambtenaren die op de meest uiteenlopende wijze tot in de finesse regels hebben uitgedokterd niemand was die eerder op het lumineuze idee was gekomen dat die spitsstrook gewoon open kon? Wij hebben collectief zitten pitten.
De vraag die rijst is of dit nu een vervelend incident is of slechts een topje van de ijsberg? Uit eigen ervaring kan ik melden dat het veel vaker voorkomt dat iets dat aanvankelijk lijkt op een eenvoudige procedure van lief en lee ontaardt in een volstrekt uitzichtloze gevecht tegen de Bierkaai. Een cliënt van mij is al 7 jaar bezig met een bouwvergunning voor een nieuwe woning op een royale lap grond. Het bestemmingsplan stond het bouwplan niet toe. Beleidsregels moesten dus eerst worden geformuleerd. Er werd meer dan een jaar geklungeld voordat duidelijk werd of en zo ja, welke procedure gekozen moest worden. Vervolgens moest er een ruimtelijke onderbouwing komen, was er veelvuldig overleg met de Provincie, had de stedenbouwkundige ook nog zijn randvoorwaarden en toen er eindelijk positief werd gereageerd op het voornemen om de bouwvergunning in procedure te brengen, liep het alsnog mis. Enkele omwonenden lieten weten niets te zien in de bouwplannen en de aangevraagde sloopvergunning voor het bestaande huis werd plotsklaps aangehouden omdat de desbetreffende gemeente te elfder uren op het idee was gekomen dat de te slopen woning wel eens beschouwd kon worden als een naoorlogs monument dat bescherming behoefde. Er was namelijk door een collega een groslijst opgesteld en daarop prijkte de woning om aangewezen te worden als gemeentelijk monument. U kunt zich voorstellen dat de aanvrager ontplofte door al deze ambtelijke ongein. In- en uitpraten zonder enig zicht op resultaat en niemand die kan zeggen wanneer er eindelijk duidelijkheid gaat ontstaan.
Kenmerkend in dit soort situaties is dat de besluitvorming door een collectief geschied. Iedereen is betrokken, niemand is verantwoordelijk. Veel van de betrokkenen in het besluitvormingsproces bemoeien zich slechts met één facet zodat niemand het overzicht heeft en niemand zich ook geroepen voelt om als coördinator de aanvraag tot een goed einde te brengen. Dit, in combinatie met een veelvuldig beroep op het voortschrijdend inzicht dat nieuw beleid of regels rechtvaardigt, frustreert een snelle besluitvorming. Voor de burger voelt dit terecht alsof hij ‘van de kast naar de muur’ wordt gestuurd. De besluitvorming is een grote ‘black box’ geworden waarbij de ambtenaren zelf ook niet weten wat er wanneer door wie wordt gedaan en op welke termijn er dan wel iets zinnigs te zeggen valt. Dit wordt nog eens verergerd doordat er tussentijds veelvuldig sprake is van een tussentijdse wisseling van de (ambtelijke) wacht en de noodgedwongen inhuur van interim-personeel. Als dat vertrekt, is alles wat ermee is afgesproken ook zoek en volgt er een herhaling van zetten met de opvolger. Dat is vaak het moment dat de burger of bedrijf ten einde raad de hulp inroept van een deskundig advocaat.
Als er vervolgens met procedures of negatieve publiciteit wordt gedreigd en de wethouder in een persoonlijk onderhoud wordt aangesproken op zijn/haar taak om het ambtelijk apparaat aan te sporen tot slagvaardig handelen, vindt er in de regel verbetering plaats. Zeker als de wethouder beseft dat de tastbare resultaten van de ambtelijke inspanningen nihil zijn en het meedoen aan de procedure belangrijker lijkt te zijn geweest dan het resultaat. 
Is deze Olympische gedachte niet te stoppen? Ja zeker: in de toekomst moet er voor elke bouwaanvraag een ambtenaar worden aangewezen die de plicht heeft om ervoor te zorgen dat de vergunningprocedure juist en tijdig wordt doorlopen. Bij falen dient hij hierop te worden aangesproken c.q. afgerekend. Dit noopt hem immers om tijdig intern aan de bel te trekken en desnoods de hulp van de wethouder in te roepen bij intern oponthoud. Alleen op die manier wordt het ambtelijk apparaat verantwoordelijk voor zijn daden en wordt voorkomen dat iedereen maar wat doet en niemand verantwoordelijk is voor het resultaat.

woensdag 2 april 2008

Veel werknemers en werkgevers zullen de volgende situatie waarschijnlijk wel herkennen: tijdens de uitoefening van de werkzaamheden begaat de werknemer een verkeersovertreding waarvoor een boete wordt ontvangen. Wie draait er voor de boete op, werkgever of werknemer?

dinsdag 18 maart 2008

Wanneer een werkgever overgaat tot het geven van een ontslag op staande voet, heeft dit vaak ingrijpende gevolgen. De arbeidsovereenkomst eindigt dan met onmiddellijke ingang. Van de ene op de andere dag zit de werknemer zonder baan en zonder inkomen uit loon. Zijn lasten lopen gewoon door. Het aanvragen van een werkloosheidsuitkering biedt in eerste instantie geen soelaas. Een werknemer die op staande voet is ontslagen zal immers geen WW-uitkering ontvangen, omdat het UWV (de uitkeringsinstantie) de schuld bij de werknemer zal neerleggen. De werknemer is verwijtbaar werkloos. De werknemer doet er daarom goed aan altijd en onmiddellijk protest aan te tekenen tegen het ontslag op staande voet. Als een zwaard van Damocles hangt de werkgever een loonvorderingsprocedure boven het hoofd. De werknemer heeft immers niets te verliezen. en kan door het opstarten van een loonvorderingsprocedure een voorlopig oordeel van de rechter krijgen of het ontslag wel door de beugel kan.

woensdag 20 februari 2008

Tot ons kantoor wendde zich enige tijd geleden een man, die mishandeld was door een stel opgeschoten jongeren en zijn materiële en immateriële schade op hen wenste te verhalen.

woensdag 16 januari 2008

Zeer regelmatig worden in tijdschriften of op het internet foto’s en/of filmpjes van bekende Nederlanders gepubliceerd zonder toestemming van de betrokken personen. (Bijna) even zo vaak leidt dit tot een geschil tussen de geportretteerde en het medium dat de afbeeldingen heeft gepubliceerd. Deze geschillen worden regelmatig voor de rechter uitgevochten. Hoe zit het echter met de (portret)rechten van onbekende Nederlanders? Wat als foto’s van u en ik (zonder toestemming) worden gepubliceerd?

dinsdag 8 januari 2008

Jaarlijks worden de alimentatiebedragen aangepast. Dit wordt de indexering genoemd. De minister van Justitie stelt elk jaar in november een percentage vast waarmee alle vastgestelde bedragen voor kinder- en partneralimentatie op 1 januari van het nieuwe jaar automatisch wijzigen. Dit voorkomt dat de alimentatiegerechtigde jaarlijks een nieuwe procedure moet starten. Voor de vaststelling van het percentage wordt gekeken naar het loonindexcijfer, dat elk jaar door het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) wordt berekend. Bij de berekening van het loonindexcijfer kijkt het CBS naar de salarisontwikkeling bij het bedrijfsleven, de overheid en naar andere sectoren.

vragen? bel gerust 030-6353432

Wij plaatsen functionele cookies om de website naar behoren te laten functioneren en voor het anoniem analyseren van bezoekgegevens.